تبليغاتX
نسیم آزادی

نسیم آزادی

وبلاگ شخصی مینو خالقی

و آغازي براي بهار 86


سال جديد ،

شروعي دوباره ؛

و البته يكسال به عمر گرانقدر اضافه شدن، و شايد يكسال به باروري فكر و انديشه مان "البته اگر خود بخواهيم" نزديك تر شدن...

سال جديد از فردا صبح نزديك هاي بامداد شروع مي شود و من در اين فكرم كه تا به حال سالي به اين سرعت در عمرم نگذشته بود كه امسال چنين شد.تنها چيزي كه مي توانم بگويم اين است كه به راستي لحظات عمر پر سرعت تر از آنچه فكر مي كنيم مي گذرند و البته  تنها كساني پيروز واقعي اند كه اين ۳ دهه اول زندگي شان را قدر نهند كه اين دوران آنطور كه ديگران مي گويند بار ها تذكر داده اند، قابل بازگشت نيست.

پيشاپيش سال نو را به همه شما دوستان خوبم تبريك مي گويم و اميدوارم امسال سالي پر از بركت و رحمت و موفقيت براي تمامي مردم ايران زمين باشد.

سالي پر از مهر و دوستي و البته بدون جنگ!( البته اگر روال بر اين منوال پيش نرودانشا الله)

عيد امسال را در اصفهان و به عبارتي در ايران نخواهم بود. اگر خداوند بخواهد سفري به ديار مغرب زمين خواهم داشت و قرار بر آن است كه  براي ارائه مقاله در يك كنفرانس حقوق بشر در آلمان شركت كنم و اگر فرصتي بود از كشور هاي ديگر نيز ديداري داشته باشم.نمي دانم ديار غرب چگونه است ولي آنها كه رفته اند مي گويند به راستي خورشيد از مشرق زمين طلوع مي كند...پس غرب بايد تاريك باشد ....!!

نمي دانم...هر چند خودم باور قلبي بر زيبائي و گرمي مشرق زمين و البته ايران پهناور دارم وليك بهتر آن است كه ببينم و بعد قضاوت كنم.....

پس از سفر اگر به خواست خدا به سلامت باز گشتم مطمئنا برايتان خواهم نوشت از آنچه ديده و شنيده ام.

پس امسال ما را از دعاي سال تحويل فراموش نكنيد.

به اميد سر افرازي و سر بلندي ايران عزيز و همه جوانان برومندش....

                                                                                                    يا حق

عيدي كوچكم هم تقديم به شما:

                                                            

نوروز مي رسد                  

 

من از زبان برگ

من از زبان جاري سبز درخت ها،

پرواز ابر

نجواي چشمه سار

من از زبان رويش نرگس به دستها

من از نگاه شقايق

من از نواي دلكش سبزي فروش شهر

من از ترانه ي فيروز سرخ پوش

پرواز چلچله،رقص شكوفه ها

از هفت سين

از برگ سبز بيد

مي خوانم اين پيام

نوروز مي رسد

با كوله بار عشق

از كومه هاي دور

 گلريز و گل فشان

مي خوانم اين ترانه و فرياد مي زنم:

 

آزادي ،اي عزيز ترين عشق

آزادي، اي شريف ترين چيز

بر لاله زار ميهنم ، ايران

در اهتزاز باش                                 پروانه فروهر

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 29 اسفند1385ساعت 1:6  توسط مینو خالقی  | 

به مناسبت 29 اسفند سالروز ملی شدن صنعت نفت به همت دکتر مصدق


 فردا ۲۹ اسفند سالروز ملي شدن صنعت نفت و به ثمر رسيدن تلاش ايرانيان و باز جوئي هويت از دست رفته  و استقلال ميهني مان در برهه اي از تاريخ است.

  ۲۹ اسفند به حق يكي از بزرگترين روز هاي تاريخي و سرنوشت ساز اين كشور است كه به همت و         تلاش  و البته فداكاري بزرگ مردي چون مصدق بزرگ و هم رزمانش همچون فاطمي ها  به بار نشسته است.دكتر محمد مصدق ،پير بزرگ عرصه سياست و درايت ايران زمين كه ادامه دهنده مسير  والاي قائم مقام فراهاني ها و امير كبير ها بوده و حركت فنا ناپذير او هميشه در طول تلريخ ايران ادامه دارد و خواهد داشت.

     به راستي كه از بزرگي و گرانقدري او گفتن نه در وصف آيد و نه زبان را ياراي گفتن آن است.پس بهتر آنكه اين وصف را از زبان پروانه ي عاشق بازگو كنم كه به راستي او خود نيز ستاره اي درخشان در ذهن و قلب همه حقيقت جويان و حقيقت دوستان است:

                                                     

                          براي بزرگ مرد راستين عرصه تلاش و مبارزه : 

                              

                                   براي مصد ق

                      در توفان اين همه اندوه

                       به قله تو مي آيم

                       پدر،

                      هميشه پدر

                       سر بر آستانت مي سايم

                       و با دانه هاي اشك مزارت را اي يگانه

                        چه عاشقانه مي بوسم

                        طبل را مي كوبم

                       با خوشه اي ستاره

                        دامني پر گل

                        از راه مي رسم

                       تو را مي نامم اي شيرين ترين خاطره

                       هر كجا در اين رهگذر

                        پرواز مي كنم

                      با فانوس مهتاب

                      و دستهاي پر ستاره

                        مي آيم

                        شاخه ها جوانه دارند

                        نگاه كن

                        و باد رهگذر، ترانه

                        دستهاي من در ابرها پر مي زنند

                         مي آيم،

                         پدر،

                        هميشه پدر

                          بشارت شادي

                         طلسم طلائي بر آمدن آفتاب

                         نگاه كن

                          با چراغي در دست

                          من به دنبال تو مي گردم، دوست

                         اضطرابي خاموش

                         خرمن جان مرا مي سوزد

                          بي تو بودن تلخ است

                         بي تو ره تاريك است

                          بي تو شب بي پايان

                          و سحر ناپيدا

                        آه....در اين شب حسرت زدگي

                         به تو مي انديشم

                         دلم از زيستن بي تو، پر از اندوه است

                      كاشكي مي ماندي                               

                       تا بهاري ديگر

                         و شقايق ها با رايت سرخ

                     شعله سر مي دادند

                    كاشكي مي ماندي....

                                                                     پروانه فروهر

مي آيم،

پدر،

+ نوشته شده در  دوشنبه 28 اسفند1385ساعت 23:57  توسط مینو خالقی  | 

در چند قدمي بهار...


بهار را باور کن

باز کن پنجره ها را که نسیم
روز میلاد اقاقی ها را
جشن میگیرد
و بهار
روی هر شاخه کنار هر برگ
شمع روشن کرده است
همه چلچله ها برگشتند
و طراوت را فریاد زدند
کوچه یکپارچه آواز شده است
و درخت گیلاس
هدیه جشن اقاقی ها را
گل به دامن کرده ست
باز کن پنجره ها را ای دوست
هیچ یادت هست ؟
که زمین را عطشی وحشی سوخت
برگ ها پژمردند
تشنگی با جگر خاک چه کرد
هیچ یادت هست
توی تاریکی شب های بلند
سیلی سرما با تک چه کرد
با سرو سینه گلهای سپید
نیمه شب باد غضبناک چه کرد
هیچ یادت هست
حالیا معجزه باران را باور کن
و سخاوت را در چشم چمنزار ببین
و محبت را در روح نسیم                                   
که در این کوچه تنگ
 با همین دست تهی
روز میلاد اقاقی ها را                
جشن میگیرد
خاک جان یافته است
 تو چرا سنگ شدی
تو چرا اینهمه دلتنگ شدی
باز کن پنجره ها را
و بهاران را
باور کن ...                                            

خوش آمد بهار

خوش آمد بهار
گل از شاخه تابید خورشید وار
 چو آغوش نوروزر پیروز بخت
گشوده رخ و بازوان درخت
گل افشانی ارغوان
نوید امید است در باغ جان
 که هرگز نماند به جای
زمستان اهریمنی
بهاران فرا میرسد
 پرستیدنی
سراسر همه مژده ایمنی
درین صبح فرخنده تابنک
که از زندگی دم زند جان خاك

بیا با دل و جان پاک
همه لحظه ها را به شادی سپار
نوایی هم آهنگ یاران برآر
خوش آمد بهار...                               

 


خوش به حال غنچه های نیمه باز

 بوی باران بوی سبزه بوی خاك
شاخه های شسته باران خورده پاک
آسمان آبی و ابر سپید
 برگهای سبز بید
عطر نرگس رقص باد
نغمه شوق پرستو های شاد
خلوت گرم کبوترهای مست
 نرم نرمک می رسد اینک بهار
خوش به حال روزگار
 خوش به حال چشمه ها و دشت ها            
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه های نیمه باز
 خوش به حال دختر میخک که می خندد به ناز
 خوش به حال جام لبریز از شراب
 خوش به حال آفتاب
 ای دل من گرچه در این روزگار
 جامه ي رنگین نمی پوشی به کام
باده رنگین نمی نوشی ز جام
 نقل و سبزه در میان سفره نیست
 جامت از أن می که می باید تهی است
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
 ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
 گر نکوبی شیشه غم را به سنگ
 هفت رنگش میشود هفتاد رنگ...               

                                                      اشعار از فريدون مشيري

 


+ نوشته شده در  دوشنبه 28 اسفند1385ساعت 9:46  توسط مینو خالقی  | 

به بهانه فيلمي بي ارزش به نام "300"و توهین به تمدن عظیم ایران زمین


من ایرانی ام ...


 چشم مخملی من
شکوه اینده
امروز
این عشق ماست ، عشق به مردم
بگذار
درفش سرخ
زیبایی ترا بستایم
من کور نیستم
 باید ترا بستایم می دانم
 اما کجاست
جای دیدن تو
وقتی که هم وطنم مرده است 
و خاک خوب ترا جراحی می کنند

باید که خاک من

از خون من بنا گردد

 بنای آزادی                                      پارسه
بی مرگ و خون
کی میسر شد ؟
پیکار می کنم
می میرم
 این است عشق من
می دانی
من ایرانی ام                                 خسرو گلسرخی


کجاست سرخی فریادهای بابک خرم ... ؟

زمانه حادثه رویید با نشانه ی دیگر
چنین زمانه چه سخت است در زمانه ی دیگر
هزار خنجر کاری به انحنای دلم آه
مخوان ، ترانه مخوان ، باش تا ترانه ی دیگر
بهانه بود مرا شرکت قیام گذشته
عطش ، عطش تو بمان گرم ، تا بهانه ی دیگر
همیشه قلب مرا زخم ، زخم کهنه ی کاری
همیشه دست ترا تیغ ،‌ تیغ فاتحانه ی دیگر
سکوت در دل این آشیانه ی ممتد وای
کجاست منزل امنی ، کجاست خانه ی دیگر
خروش و جوشش دریاچه در کرانه ی من بین
 این ترانه نبوده است در کرانه ی دیگر
جوانه سبز نبوده است در گذشته ی این باغ
بمان تو سبزی این باغ ، تا جوانه ی دیگر
زمانه حادثه خوش آمدی ، سلام بر رویت
که شب نشسته به خنجر در آستانه ی دیگر
به جان دوست از این تازیانه ی دیگر
 کجاست سرخی فریادهای بابک خرم
کجاست کاوه ی آزاده ی زمانه ی دیگر ؟        خسرو گلسرخی

+ نوشته شده در  یکشنبه 27 اسفند1385ساعت 1:13  توسط مینو خالقی  | 

برای سالروز آغاز زندگی مهربان ترینم


مدتهاست که ننوشته ام....یا وقتی نبود و یا فرصتی برای نوشتن در این دنیای به قولی مجازی...

ننوشتم حتی بعد از امتحانات و فارغ التحصیلی وحتی تمام توصیفاتی که از روز هایم و اطرافم در ذهن می گذراندم و نمی نوشتم.....

حتی این چند جمله معرفی خودم در کنار صفحه را که   نوشته است ترم آخرم را تغییر ندادم که شاید دوست داشتم هنوز دانشجو بمانم....

در این میان سفری ناگهانی به تهران داشتم و کاملا اتفاقی در جلسه کانون وکلا شرکت کردم و آن جایزه   کاملا غیر منتظره و برای همین دوست داشتنی برایم که به هیچ عنوان انتظارش را نداشتم ....و البته باز هم ننوشتم....و تنها خبرش را در پست قبلی گذاشتم که البته خود این باعث شکایت و دلگیری دوستان شد که چرا ننوشتی و از ما هم به خاطر کمک هامان در این راه تشکر نکردی؟

 هر چند باز هم همچون یکی از  دوستان که می گفت ماه هاست ننوشته است و دوست دارد بیشتر در دنیای حقیقی باشد تا مجازی  ..من هم بیشتر آنرا ترجیح می دهم ولیکن امروز روز دیگریست که باید حق آن ادا شود.....

در ابتدا و قبل از بیان مناسبت امروز بنا به خواست قلبی و اخلاقی ام باید از تمام عزیزان..استادان دوستان و البته همسر گرامی ام  که در نوشتن ...چاپ و ارسال مقاله هایم کمک های شایان و بسیار تاثیر گذاری داشتند کمال تشکر را داشته باشم...که به راستی راهنمایی هاشان دلگرمی ادامه راه بوده و هست که تازه اول کاریم....

و اما امروز.....

امروز روز تولد بهترین بهترین من (به قول شعر مشیری) است...

امروز روز تولد اوست که از روز آشنایی ام با او تا کنون خداوند هر روز دریچه های رحمت خود را به رویم گشوده و این از برکت وجودی اش در زندگی ام است...

امروز روز تولد دوست داشتنی ترین هدیه ی خداوند به من است...

                                               

امروز ۱۸ اسفند روز تولد "بهزادان فراهانی" همسر بزرگوار و مهربان و بخشاینده ام است که نزدیک به یک سال از پیوندمان می گذرد و او  قدم در بیست و هفتمین بهار زندگی  پر برکتش می گذارد ...

در تمام این یک سال کمک های بی انتهایش به خود را ارج می نهم و با تمام وجود از او تشکر می کنم که او زیبا ترین آهنگ دلنواز هستی ست برای این تن خاکی من....

بهزادان عزیزم....تولدت مبارک.....انشا.الله سالیان دراز زنده باشی و در راه اهدافی که در ذهن داری و اعتلای میهن عزیز ایران بزرگ تلاش کنی...و هر روز پاینده و موفق باشی ....

شعر هایی در ذهن دارم که می خواهم تقدیم به وجود پاک و گرانقدرش کنم و ابتدا با شعر پروانه بزرگ منشم که به داریوش "همسرش"(به عنوان دو اسطوره واقعی عشق) تقدیم کرده ...شروع می کنم.....شعری که یاد آور بسیاری خاطره هاست برای ما.....

تا دوست دارمت...                                

تا دوست دارمت 

تا عطر یاد تو

در باور من است

در من چه وعده هاست

پل میکشد به ساحل آینده       نام تو

سر میزند ز جایی و خورشید می شوی

بر لوحه زمان

 جاوید می شوی

ای مهربان من

شادی به کام تو.                                    پروانه فروهر


و باز هم نقدیم به بهترین بهترینم......تولدت مبارک

بهترین بهترین من

 زرد و نیلی و بنفش
سبز و آبی و کبود
با بنفشه ها نشسته ام
سالهای سال
صبحهای زود
در کنار چشمه سحر
سر نهاده روی شانه های یکدگر
گیسوان خیس شان به دست باد
چهره ها نهفته در پناه سایه های شرم
رنگ ها شکفته در زلال عطرهای گرم
می ترواد از سکوت دلپذیرشان
بهترین ترانه
بهترین سرود
مخمل نگاه این بنفشه ها
می برد مرا سبک تر از نسیم
از بنفشه زار باغچه
تا بنفشه زار چشم تو که رسته در کنار هم
زرد و نیلی و بنفش
سبز و آبی و کبود
با همان سکوت شرمگین
با همان ترانه ها و عطرها
بهترین هر چه بود و هست
بهترین هر چه هست و بود
در بنفشه زار چشم تو
من ز بهترین بهشت ها گذشته ام
من به بهترین بهار ها رسیده ام
ای غم تو همزبان بهترین دقایق حیات من
لحظه های هستی من از تو پر شده ست
آه
در تمام روز
در تمام شب
در تمام هفته
در تمام ماه
در فضای خانه کوچه راه
در هوا زمین درخت سبزه آب
در خطوط درهم کتاب
در دیار نیلگون خواب
ای جدایی تو بهترین بهانه گریستن
بی تو من به اوج حسرتی نگفتنی رسیده ام
ای نوازش تو بهترین امید زیستن
در کنار تو
من ز اوج لذتی نگفتنی گذشته ام
در بنفشه زار چشم تو
برگهای زرد و نیلی و بنفش
عطرهای سبز و آبی و کبود
نغمه های ناشنیده ساز می کنند
بهتر از تمام نغمه ها و سازها
روی مخمل لطیف گونه هات
غنچه های رنگ رنگ ناز
برگهای تازه تازه باز می کنند
بهتر از تمام رنگ ها و رازها
خوب خوب نازنین من
نام تو مرا همیشه مست می کند
بهتر از شراب
بهتر از تمام شعرهای ناب
نام تو اگر چه بهترین سرود زندگی است
من ترا به خلوت خدایی خیال خود
بهترین بهترین من خطاب میکنم
بهترین بهترین من                                                      فریدون مشیری

 

+ نوشته شده در  جمعه 18 اسفند1385ساعت 21:55  توسط مینو خالقی  | 

اعطاء جوايز اولين جشنواره مطبوعاتي وكيل مدافع

            

                                                                                                                                          اعطاء جوايز اولين جشنواره مطبوعاتي وكيل مدافع
به دنبال فراخوان كانون وكلاي دادگستري مركز، مبني بر فراخوان اعلام كليه مقالات منتشره از تاريخ ۱۲ مهر ۸۴ تا بهمن ۸۵ با عناوين وكيل و كانون از طرف ارباب اهل قلم و همكاران در حدود ۴۶ اثر به كانون ارسال شده است كه به ترتيب به ۴ نفر غير وكيل و ۴ نفر وكيل هدايائي به شرح ذيل اعطاءگرديد. همچنين جهت قدرداني به تمامي آثار ارسالي، هدايايي اهداء خواهد شد.

گفتني است اهداء هدايا توسط آقاي بهمن كشاورز رئيس و آقاي ثابت قدم و مصباح نواب رئيس كانون وكلاي دادگستري مركز به عمل آمد. 

            

اعلام نتايج جشنواره مطبوعات
بخش مقالات خبرنگاران - هر نفر دو سكه طلا و لوح تقدير
نفر اول: آقاي عبدالله خاتمي فر - روزنامه اعتماد
نفر دوم: خانم ساناز اله بداشتي - روزنامه اعتماد ملي
نقر سوم: خانم مرضيه خلقتي - خبرگزار ايسنا
نفر چهارم: مينو خالقي - روزنامه اعتماد ملي

                         

اعلام نتايج جشنواره مطبوعات
بخش مقالات وكلاء به ترتيب شامل:

نفر اول: آقاي شاهپور اسماعيليان
مقالات حقوقي متعدد از جمله مقاله ادغام كانون وكلا يك تخلف بارز
روزنامه اعتماد ملي شماره ۲۶۵ مورخ ۶ دي ۱۳۸۵ - ۵ سكه طلا و لوح تقدير

نفر دوم: ابراهيم يوسفي محله
مقاله استقلال در وكالت - مجله دادگستر شماره ۲۱ مورخ بهار ۱۳۸۵- ۴ سكه طلا و لوح تقدير

نفر سوم: حسين عطوف
وكلائي كه حق گرفتني مي كنند
روزنامه جوان شماره ۲۲۳۶ – ۱۴/بهمن ۱۳۸۵ - سه سكه طلا و لوح تقدير

نفر چهارم: محمد حكمت روان
بررسي مباني حقوقي استقلال وكيل
خبرنامه كانون وكلاي دادگستري اسلامي بهمن ۸۵ - دو سكه طلا و لوح تقدير

لینک خبر:

http://www.iranbar.org/pt1382.php#1584

http://isna.ir/Main/NewsView.aspx?ID=News-884876&Lang=P

 


 

+ نوشته شده در  سه شنبه 8 اسفند1385ساعت 17:21  توسط مینو خالقی  | 

کیفر

 

یادم می آید شعر های شاملو را دوست نداشتم... و وقتی هم برای خواندنشان نمی گذاشتم.مگر چند شعر محدودش را.اما دیروز در میان شعر هایش چندین شعر دیدم که به راستی همان وزن و قالب و محتوا را داشت که دوست می داشتم. پس شما هم با من همنوا شوید:


در این جا چار زندان است
به هر زندان دو چندان نقب، در هر نقب چندین حجره، در هر
حجره چندین مرد در زنجیر ...

از این زنجیریان، یک تن، زنش را در تب تاریک بهتانی به ضرب
 دشنه ئی کشته است .
از این مردان، یکی، در ظهر تابستان سوزان، نان فرزندان خود
 را، بر سر برزن، به خون نان فروش
 سخت دندان گرد آغشته است .
از اینان، چند کس، در خلوت یک روز باران ریز، بر راه ربا خواری
 نشسته اند
کسانی، در سکوت کوچه، از دیوار کوتاهی به روی بام جسته اند
کسانی، نیم شب، در گورهای تازه، دندان طلای مردگان را
شکسته اند.

من اما هیچ کس را در شبی تاریک و توفانی نکشته ام
من اما راه بر مردی ربا خواری نبسته ام
من اما نیمه های شب ز بامی بر سر بامی نجسته ام .
***
در این جا چار زندان است
به هر زندان دو چندان نقب و در هر نقب چندین حجره، در هر
حجره چندین مرد در زنجیر ...

در این زنجیریان هستند مردانی که مردار زنان را دوست می دارند .
در این زنجیریان هستند مرد
ا
نی که در رویایشان هر شب زنی در
وحشت مرگ از جگر بر می کشد فریاد .

من اما در زنان چیزی نمی یابم - گر آن همزاد را روزی نیابم ناگهان، خاموش -
من اما در دل کهسار رویاهای خود، جز انعکاس سرد آهنگ صبور
این علف های بیابانی که میرویند و می پوسند
و می خشکند و می ریزند، با چیز
ی
ندارم گوش .
مرا اگر خود نبود این بند، شاید بامدادی همچو یادی دور و لغزان،
می گذشتم از تراز خاک سرد پست
.

جرم این است !
جرم این است !

                                        احمد شاملو

+ نوشته شده در  شنبه 28 بهمن1385ساعت 15:35  توسط مینو خالقی  | 

و برای آزادگی....

سگها و گرگ ها
هوا سرد است و برف آهسته بارد
 ز ابری ساکت و خاکستری رنگ
 زمین را بارش مثقال ، مثقال
فرستد پوشش فرسنگ ، فرسنگ
سرود کلبه ی بی روزن شب
 سرود برف و باران است امشب
 ولی از زوزه های باد پیداست
 که شب مهمان توفان است امشب
 دوان بر پرده های برفها ، باد
 روان بر بالهای باد ، باران
 درون کلبه ی بی روزن شب
 شب توفانی سرد زمستان
 آواز سگها :
زمین سرد است و برف آلوده و تر
 هواتاریک و توفان خشمناک است
 کشد - مانند گرگان - باد ، زوزه
ولی ما نیک بختان را چه باک است ؟
 کنار مطبخ ارباب ، آنجا
 بر آن خاک اره های نرم خفتن
 چه لذت بخش و مطبوع است ، و آنگاه
عزیزم گفتم و جانم شنفتن
وز آن ته مانده های سفره خوردن
و گر آن هم نباشد استخوانی
 چه عمر راحتی دنیای خوبی
 چه ارباب عزیز و مهربانی
ولی شلاق ! این دیگر بلایی ست !
بلی ، اما تحمل کرد باید
 درست است اینکه الحق دردناک است
ولی ارباب آخر رحمش اید
گذارد چون فروکش کرد خشمش
 که سر بر کفش و بر پایش گذاریم
شمارد زخمهامان را و ما این
محبت را غنیمت می شماریم ........

خروشد باد و بارد همچنان برف
ز سقف کلبه ی بی روزن شب
شب توفانی سرد زمستان
زمستان سیاه مرگ مرکب
آواز گرگها :
زمین سرد است و برف آلوده و تر
 هوا تاریک و توفان خشمگین است
کشد - مانند سگها - باد ، زوزه
زمین و آسمان با ما به کین است
شب و کولاک رعب انگیز و وحشی
شب و صحرای وحشتناک و سرما
بلای نیستی ، سرمای پر سوز
 حکومت می کند بر دشت و بر ما
نه ما را گوشه ی گرم کنامی
 شکاف کوهساری سر پناهی
 نه حتی جنگلی کوچک ، که بتوان
در آن آسود بی تشویش گاهی
 دو دشمن در کمین ماست ، دایم
دو دشمن می دهد ما را شکنجه
برون : سرما  درون : این آتش جوع
که بر ارکان ما افکنده پنجه
دو ... اینک ... سومین دشمن ... که ناگاه
برون جست از کمین و حمله ور گشت
سلاح آتشین ... بی رحم ... بی رحم
نه پای رفتن و نی جای برگشت
بنوش ای برف ! گلگون شو ، برافروز
 که این خون ، خون ما بی خانمانهاست
که این خون ، خون گرگان گرسنه ست
که این خون ، خون فرزندان صحراست
درین سرما ، گرسنه ، زخم خورده ،
دویم آسیمه سر بر برف چون باد
 ولیکن عزت آزادگی را
نگهبانیم ، آزادیم ، آزاد                              

                                                               مهدی اخوان ثالث

+ نوشته شده در  دوشنبه 23 بهمن1385ساعت 17:19  توسط مینو خالقی  |